ويتامين E
ويتامين E شامل دو گروه از تركيبات فعال زيستي به نام توكوفرول ها و توكوترينول ها (با فعاليت زيستي كمتر) مي باشد. مهم ترين فرم ويتامين E آلفاتوكروفرول به شكل طبيعي ايزومر D است.
نقش ويتامين E در بدن:
ويتامين E مهم ترين آنتي اكسيدان محلول در چربي در سلول است كه به عنوان يك جزء مهم از سيستم دفاع سلولي از فسفوليپيدهاي اشباع نشده غشا در مقابل تجزيه اكسيداتيو حاصل از گونه هاي فعال اكسيژن و ساير راديكال هاي آزاد محافظت مي كند. خاصيت آنتي اكسيداني اين ويتامين موجب مي شود كه براي حفاظت از بدن و درمان شرايط مرتبط با استرس اكسيداتيو نظير پيري، آرتريت، سرطان، بيماري هاي قلبي- عروقي، كاتاراكت، ديابت، عفونت و آلزايمر به كار رود.
علايم كمبود:
سيستم هاي عصبي عضلاني، عروقي و توليد مثلي در معرض خطر كمبود ويتامين E هستند، اما كمبود اين ويتامين در اغلب افراد نادر است و تنها در برخي گروه هاي خاص مانند نوزادان نارس و كم وزن و افراد مبتلا به سوءجذب مانند انسداد صفراوي، نارسايي غدد برون ريز پانكراس و اختلال در انتقال چربي مشاهده مي شود.
علايم مسموميت:
ويتامين E يكي از ويتامين ها با كمترين خاصيت مسموميت زايي به شمار مي رود و بدن قادر به تحمل دريافت هاي بالاي اين ويتامين مي باشد، البته در مقادير بسيار بالا، ويتامين E ممكن است توانايي بدن براي استفاده از ساير ويتامين هاي محلول در چربي را كاهش دهد.
منابع غذايي:
توكوفرول ها و توكوترينول ها تنها توسط گياهان سنتز مي شوند، بنابراين محصولات گياهي به ويژه روغن هاي گياهي بهترين منابع آن مي باشند. مغزها، حبوبات و جوانه گندم نيز از منابع خوب اين ويتامين به شمار مي روند.